تفاوت جواز تأسیس و موافقت اصولی

موافقت اصولی چیست ؟

موافقت اصولی یک مجوز اولیه و موقت است که نشان می‌دهد دولت یا نهاد مربوطه (مانند وزارت صمت یا جهاد کشاورزی) با اجرای کلی طرح شما موافقت دارد. این مجوز بیشتر برای شروع بررسی‌ها و مطالعات امکان‌سنجی صادر می‌شود.

دریافت موافقت اصولی معمولاً در مراحل ابتدایی کار و پیش از انتخاب محل دقیق یا انجام سرمایه‌گذاری‌های بزرگ انجام می‌شود. این مجوز امکان دریافت برخی استعلام‌های اداری و فنی را فراهم می‌کند اما به تنهایی اجازه شروع عملیات اجرایی، ساخت‌وساز یا تولید را نمی‌دهد.

جواز تاسیس چیست ؟

در مقابل، جواز تاسیس مجوز رسمی‌تری است که به شما اجازه می‌دهد فرآیند تأسیس یک واحد تولیدی، صنعتی یا خدماتی را آغاز کنید. پس از دریافت این مجوز، می‌توانید برای خرید زمین صنعتی، واردات ماشین‌آلات، دریافت وام‌های بانکی و حتی بهره‌مندی از معافیت‌های مالیاتی و مزایای دیگر اقدام کنید. جواز تأسیس به نوعی مجوز آغاز عملیات اجرایی و راه‌اندازی طرح است.

تفاوت جواز تاسیس و موافقت اصولی از نظر اعتبار

از نظر اعتبار، موافقت اصولی معمولاً ۶ ماه تا یک سال اعتبار دارد و قابل تمدید است. اما جواز تأسیس هم یک‌ساله است و می‌توان آن را در صورت نیاز تمدید کرد.

در نهایت، موافقت اصولی برای مرحله بررسی و برنامه‌ریزی است، در حالی که جواز تأسیس برای شروع اجرای پروژه به‌صورت رسمی کاربرد دارد.

تفاوت میان جواز تأسیس و موافقت اصولی در حوزه مجوزهای صنعتی و اقتصادی بسیار مهم است، به‌ویژه برای افرادی که قصد راه‌اندازی کارخانه یا واحد تولیدی دارند.

در ادامه، به‌صورت دقیق و مقایسه‌ای تفاوت این دو مجوز را توضیح می‌دهم:

جدول تفاوت جواز تأسیس و موافقت اصولی

در کل

• اگر در ابتدای مسیر راه‌اندازی یک واحد تولیدی یا صنعتی هستید و هنوز از اجرایی بودن طرح مطمئن نیستید، موافقت اصولی بگیرید.
• اگر طرح شما آماده اجراست و به‌دنبال خرید زمین، واردات ماشین‌آلات و دریافت تسهیلات بانکی هستید، باید جواز تأسیس داشته باشید.